Cr337

http://www.dailymotion.com/video/x38ju6o

So you have a WordPress website and you’ve tweaked your theme, read a bit about template tags, and perhaps even modified your functions.php file in the built-in theme editor. And now you want to it your skills to the next level and delve into more code. Luckily, WordPress is a great place to start. There is a truckload of documentation available and the code is – for the most part – easily readable, self explanatory and not too difficult to remember. In this article, I’ll give you a brief introduction to the world of WordPress programming. While this post is aimed at beginners, it does presume you’ve tinkered with WordPress before and you know basic HTML. I will assume that you know how to edit WordPress files and you’ve looked into a WordPress theme file – even if you didn’t understand what’s going on. The Programming Languages Of WordPress WordPress uses a number of different programming languages. If one language has to be singled out as the “main” one it would be PHP. PHP is a serv...

      Atje ku bashkohen dy hënat Atje, në asgjëkund Dhe dashuria ime për ty Atje e gjen një fund. Ku dielli bëhet akull E deti bëhet shkrumb Dashuria ime për ty Atje e gjen një fund. Kur të gjesh fundin e botës E tokën ta bësh dy Atëherë dhe mund të masësh Atë ç’ka ndjej për ty… Në ndodhtë apokalizëm Mbarë botës, shkatërrim Atëherë gjithçka do zhduket Por jo ti nga shpirti im…

The Atlantic previousnext story Life's Stories How you arrange the plot points of your life into a narrative can shape who you are—and is a fundamental part of being human. Chelsea Beck / The Atlantic 14k TEXT SIZE JULIE BECK AUG 10, 2015 HEALTH In Paul Murray's novel Skippy Dies, there’s a point where the main character, Howard, has an existential crisis.“‘It’s just not how I expected my life would be,'" he says. “‘What did you expect?’” a friend responds. “Howard ponders this. ‘I suppose—this sounds stupid, but I suppose I thought there’d be more of a narrative arc.’” But it's not stupid at all. Though perhaps the facts of someone’s life, presented end to end, wouldn't much resemble a narrative to the outside observer, the way people choose to tell the stories of their lives, to others and—crucially—to themselves, almost always does have a narrative arc. In telling the story of how you became who you are, and of who you're on your way to becoming, the sto...

Skender Braka Nuk di si të humba. Nuk di si të humba. Buzëdetit, duke shëtitur deri vonë, apo me një valë, muzgut diku mu ngatërrove. Pas një degë pishe harruar ndoshta, A bregut të rrëzuar shkëmbor, ku hënë e plotë thyhej e ndriçonte Me frymën e erës mbi detin e trazuar, mesazhe pa pambarim më përcillje. Skajeve të kohës më shkruaje duke ecur. Ca shenja të magjishme? Një SOS ? Mbase diçka që as vet nuk dije ta deshifroje. Ndalesë për të gjetur m’u bë kreshta e një dallge Prej kohësh të vjetra mbetur mes tokës dhe qiellit. Shkëlqimin e vdekjes së dëshpëruar me qumështin e tij të njelmët më njomte fiku gjëmbaç i detit, Mbi kurorët e pishave fluturonte qeshja jote. Thirrja e zbrullët, pikëlluese. Më gjej! Më gjej nëse më do!- jehonte buzëdetit Zëri yt shndërruar në një ëngjëll mirësie. Ndërsa unë këtu poshtë në tokën e zezë këngën tënde dëgjoja përhumbshëm nëpër re të veshur me tantella të bardha nusërie. Zogjtë, qiellit të mrenjtur në tufa fluturuan. Ti ndoqe udhën e tyre e dashur. Ndoq...

Më beso, Të kam pritur të vije në dhomën time Të kam pritur gjatë Thuajse çdo natë. Më beso, E kam pritur një përqafim prej teje E kam pritur siluetën tënde ta shoh Mes dritëhijeve që vijnë nga rruga. Më beso, Që të kam pritur aq miqësisht, Veç për të të ndjerë mes krahëve të mi! Të kam pritur gjatë... Shumë gjatë... | Klea Dhima |

Une shpresova te jam me ty pergjithmon Ne kte jete..... Une besova se ti gjithmon  do te jesh ketu .... Une jetova me bindjen se ti do te sherohesh dhe se smundja sdo te merr nga une ...... Une nuk e dija se ti do ikesh kaq shpejt ..... Une tani kam mbet i vetmuar malli i yt  me vrett.... Por e di se ty do te takoj nje dite .... Ishte frika ime qe ndjeja sepse nuk doja te te humbisja ty ....ishte frika e malli u qe une vetit i krijoja iluzione ..... thoja se ti sdo t'ndahesh nga kjo jete..... Tani perqafimi i yt , Buzqeshja e jote me nuk jan Zeri i yt  ,Hapat e tu nuk i ndij mee ... E di tani je atje lart ne qiell... Syt e tu  i shoh si shikojn kur gjdo mengjes djelli lind ... kujtimi i yt me ben te lumtur Por prap zemra ime ndjen trishtim Me nuk flasin   as vitet qe sebashku i kaluam Gjdo gje e jotja sot eshte larguar nga une... Por imazhi i yt eshte me mua gjdokund dhe gjithmon keshtu do te jete..... Asgje e jotja me sdo te kthehet ne kte jete ... une e di se tani ka kaluar gjdo ...

Mbi dritare nata derdh qetsine dhe shiu i furishem shoqeron vetmine. Lart ne qiell te erret dy sy shkelqejne një zemër te vetmuare mbushin shprese. Heshtja mbreteron… Dy sy tevegjel ngadalë mbyllen… një buzeqeshje e ëmbël vjedhurazi shikon dhe niset ne kerkim te endrres se saje. Ngadale lundron ne det dhe ngritet e fluturon ne qiell me dy sy që shkelqejne atje lartë buzeqeshja flet. Nata kalon… Buzeqeshja mbledhe krahet dhe kthehet ne qerdhen e vet… Serish heshta mbreteron… dhe sytë e vegjel hapen me nxitim Tani dielli i posalindur ndriqon ” Të kam enderruar,” një ze tingellon dhe… sërish heshtja mbreteron…

Autori SKENDER BRAKA Më grishte çapkënllëku yt prej vajze lozanjare. Ndaj frymëthërrmuar ngado të ndiqja çmëndurisht. Prej diegies përvëluar, për të patur gjithmonë pranë. Si pupël e çngjyrosur i vërtitesha ajërit vazhdimisht. Kështu nisi meduza ime, o tirania e vogël përvlimtare. Një ditë viktimë i mbeta shikim tënd të heshur, djallëzor. Si rob iu dorzova thëthitjes së syve të tu prej nazemadhe. Më të bukurin tingull të quajta, midis tingujve qiellor. Në lirishtën e qetë ku veç hëna n’a vështronte. Të dy fillikat, si ëngjëj të pashkës së trandafiltë. Përmes lutjesh të pëjetëshme të burimeve ujore. Nën zjarre ngrice, ne shkrinim e tresnim dashurit. Ndodhi që mes flokëve të lëshuar krahve përmarrishëm. Gjer tek gjinjët e ndulkët të humbisja i përhumbur. Veç nesh në lirishtë s’ish kërkush atij çasti të magjishëm. Dhe kërcëllimës së lehtë të degëve gjethe shkundur. Në mënyrën tënde të fshehtë, si notë e parrokëshme. Kur fytyrat në një të vetëme humbisnin në thëthitje. Ne të etur ndiheshim...

Jan lotet e mij nena ime Seshte uji i detiti Jan duart e tua qe me lajn fytyren nuk jan valet e detit Eshte qetsia e humbur e kesaj bote Nena ime ne po vdesim po ikim nga kjo bote e mashtrimeve Po nisem ne ahiret ne paqen e zotit Me fal se sot kam derdhur kaq shum lot sa nje det U ktheva permbys nena ime qe ti te mos e shohesh trishtimin tim Eshte jeta e jone e ndar nga kjo bote Te tjeret po na shkruajn fatin Askush nuk qan per ne Njerzimi ka humbur ndergjegjien Jemi ne meshiren e valeve te vdekjes bota po na shkruan emrat ajo po na ben te vdesim Det i trishtuar i zi o det Nuk qan askush per ne Zollumqaret marrin miliona Femijet vdekjen Jan engjunt me mua Nen kan ardh me me marr Nena ime e shtrejt jan valet e detit qe po me ndajn nga ti Eshte uji i ftoht sot qe po me perbin Para zotit tim asnerit sdo tjau fal ju me quat ne mess te detit nga nena ime me ndat Se sme patet ne meshire patet zemren hekur Qaj syri i im Zotit ti mbeshtetju Sot mallkimi me zie ka mbuluar kte toke zeri i ime i...

Ulku dhe Uilli” romani i  Vath Koreshit Nga Lule NELA Romani “Ulku dhe Uilli”, fillimisht është botuar në Tiranë në vitin 1997 (Onufri); botimi i romanit që në fillim tërhoqi vëmendjen e lexuesit dhe kritikës. Romani u ribotua në Prishtinë (Buzuku) dhe në vitin 2005 u përfshi në Kolanën - Biblioteka “Koha ditore”, në Prishtinë, në 20 romanet e përzgjedhura. Romani “Ulku dhe Uilli”, e ka fituar statusin e të qarkulluarit si një vepër cilësore. Kjo, për shkak të cilësisë së lartë të tekstit: dramatika e tij dhe veshja e kësaj dramatike me pejza të vetvetishme të lirizmit, duke na dhënë kësisoj në formën më sugjestive lëngatën e shpirtrave njerëzorë. “Portretizim i shpirtrave në periferi” Në një intervistë të vitit 1997, shkrimtari është shprehur se “...këtë libër e kam shkruar për të treguar se ç’ndodh me shpirtrat njerëzorë kur janë të detyruar të jetojnë në skajet e qytetërimeve. Skajet janë anët e livadheve, ku bari është më i shkurtër dhe më i pazhvilluar se ai që rritet në mes”. Në ...